Hoogleraar actief burgerschap Monique Kremer schreef een ‘Brandbrief aan onze verzorgingsstaat’. In dit persoonlijke essay beschrijft zij – Kremer houdt van de verzorgingsstaat – wat er de laatste decennia mis is gegaan met dit mooie solidaire project. De mensen die hem het meeste nodig hebben vertrouwen hem nu het minste. Kunnen we weer van de verzorgingsstaat gaan houden? En kunnen de publieke professionals, als het gezicht van de verzorgingsstaat, wel het goede doen?
Marianne van de Anker van de Rotterdamse ombudsman herkent het probleem en spreekt van ‘systeemgeweld’ en ‘een lokettenjungle’. Sommige professionals en overheden moeten ‘billenkoek’ krijgen.
De remedie is nog niet zo simpel. Maar duidelijk is dat de verzorgingsstaat veel beter zijn best moet doen. En bijvoorbeeld niet mensen op hun uitkering moet korten als ze gaan samenwonen.
Presentatie: Tara Lewis (journalist) en Marcel Ham (hoofdredacteur van Tijdschrift voor Sociale Vraagstukken)
Klimaatverandering tegengaan en opvangen is een vraagstuk van ‘collectieve actie’. Toch horen we sociologen weinig als het om het klimaat gaat. Maar dat gaat...
In weerwil van de vorige aflevering stelt Jeroen van der Waal, hoogleraar sociologie van de stratificatie aan de Erasmus universiteit Rotterdam, dat er wel...
In Nederland leven 1,1 miljoen mensen met een licht verstandelijke beperking (lvb). Wat hebben zij nodig in een samenleving die steeds ingewikkelder wordt? De...